რატომ არის ფული მნიშვნელოვანი?

ადამიანების უმეტესობა არასოდეს ჩერდება ფულზე დასაფიქრებლად.

საუბარია არა მის გამომუშავებაზე ან დახარჯვაზე, არამედ იმაზე დაფიქრებაზე, თუ რა არის ფული და როგორ მუშაობს ის.

ფულს ყოველდღე ვიყენებთ, თუმცა იშვიათად ვსვამთ კითხვას, როგორ მუშაობს ის.

სანამ კითხვას განაგრძობთ, ცოტა დრო დაუთმეთ ხუთ კითხვას. თუ შეძლებთ, თითოეულს მოკლედ უპასუხეთ წერილობით:

  1. რატომ სჭირდებათ ადამიანებს ფული?
  2. რა აქცევს რაიმეს ფულად?
  3. ვის შეუძლია შექმნას ან აკონტროლოს ფული, რომელსაც იყენებთ?
  4. რატომ აქვს ღირებულება ფულს, რომელსაც იყენებთ?
  5. თქვენი ფულით დღეს იმავე რაოდენობის რამის ყიდვა შეგიძლიათ, რამდენისაც წარსულში?

შეინახეთ თქვენი პასუხები. ბოლოს დაუბრუნდით მათ. ამ გზამკვლევმა შესაძლოა თქვენი ზოგიერთი შეხედულება განამტკიცოს, ზოგი კი შეცვალოს.

კითხვისას ყურადღება მიაქციეთ განსხვავებას ფაქტსა და მოსაზრებას შორის. "ეს ბანკნოტი გადასახადების გადასახდელად მიიღება" არის ფაქტი, რომლის შემოწმებაც შესაძლებელია. "ეს ფულის საუკეთესო ფორმაა" არის დასკვნა, რომელსაც კრიტერიუმები და მტკიცებულებები სჭირდება.

ეს გზამკვლევი ექვს კითხვაზეა აგებული: რატომ არის ფული მნიშვნელოვანი, რა არის ის, რა შეიძლება მოხდეს მასთან დაკავშირებით არასასურველი, რა არის ბიტკოინი, როგორ გამოიყენოთ ის უსაფრთხოდ და რა მოდის შემდეგ.

ის მხოლოდ საგანმანათლებლო მიზნებს ემსახურება. ის არ იძლევა ფინანსურ, საინვესტიციო, იურიდიულ ან საგადასახადო რჩევებს და არ მოგიწოდებთ რაიმეს ყიდვისკენ, გაყიდვისკენ ან შენარჩუნებისკენ.

რა არის ფული?

ფული გაცვლის ინსტრუმენტია.

ფული არავის სურს მხოლოდ ფულის ქონისთვის. ის გვინდა იმის გამო, რისი ყიდვაც მისით შეგვიძლია. ბანკნოტი უბრალოდ ქაღალდის ნაჭერია. მას სასარგებლოს ხდის ის, რომ სხვა ადამიანები მას იღებენ იმ ნივთების სანაცვლოდ, რომლებიც ნამდვილად გვინდა, რადგან მოელიან, რომ მოგვიანებით მას სხვებიც მიიღებენ.

სწორედ ეს განასხვავებს ფულს ბარტერისგან.

ბარტერულ სისტემაში გაცვლა მხოლოდ მაშინ ხერხდება, როცა ორივე ადამიანს ერთსა და იმავე დროს და სათანადო რაოდენობით სურს ის, რაც მეორეს აქვს. ეკონომისტები ამას უწოდებენ სურვილების ორმაგ თანხვედრას. თუ ბრინჯი მოგყავთ და ფეხსაცმელი გჭირდებათ, მეწაღეს შეიძლება საკვები ზეთი სურდეს და არა ბრინჯი. ფული ამ პრობლემას გაყიდვისა და ყიდვის ერთმანეთისგან გამიჯვნით წყვეტს: ბრინჯს ერთ ადამიანს მიჰყიდით, ფეხსაცმელს კი მეორისგან იყიდით.

ფული, ჩვეულებრივ, სამ ფუნქციას ასრულებს.

ის არის გაცვლის საშუალება: ადამიანები მას გადახდისას იღებენ. ის არის საანგარიშო ერთეული: ფასები მასში გამოიხატება, ამიტომ სხვადასხვა ნივთის ღირებულების შედარება შეგვიძლია. ის ასევე არის ღირებულების შენახვის საშუალება: მას ღირებულება დღევანდელი დღიდან მომავალში გადააქვს. ღირებულებას სრულყოფილად ვერცერთი ფული ვერ ინახავს, თუმცა ფულის ზოგიერთი ფორმა მსყიდველობით უნარს სხვებზე ნელა კარგავს.

ისტორიის მანძილზე ფულის ფუნქციას მრავალი რამ ასრულებდა: ნიჟარები, მარილი, მძივები, პირუტყვი, სპილენძი, ვერცხლი და ოქრო. ძვირფასი ლითონები ფართოდ გამოიყენებოდა, რადგან ისინი იშვიათი და გამძლე იყო და მათ სანაცვლოდ საქონლის გაცემაზე ბევრი თანხმდებოდა. თუმცა ლითონის ტარება და დაცვა რთულია, ამიტომ ბანკებმა დაიწყეს ქაღალდის დოკუმენტების გამოშვება, რომლებიც ლითონის განსაზღვრული რაოდენობის მიღების უფლებას იძლეოდა. სხვადასხვა ვერსიით მოქმედი ოქროს სტანდარტის პირობებში ფულადი ერთეული კანონით უკავშირდებოდა ოქროს გარკვეულ რაოდენობას. წესები ადგილისა და პერიოდის მიხედვით განსხვავდებოდა.

დროთა განმავლობაში ფული ლითონზე მეტად ინსტიტუტებსა და დაპირებებს დაეყრდნო. 1971 წელს შეერთებულმა შტატებმა შეწყვიტა უცხო ქვეყნების მთავრობებისა და ცენტრალური ბანკებისთვის დოლარის ოქროზე ოფიციალური გადაცვლა. დღეს ეროვნული ვალუტების უმეტესობა არის ფიატური ფული: სახელმწიფოს უფლებამოსილებით, ჩვეულებრივ, ცენტრალური ბანკის მეშვეობით გამოშვებული ვალუტა, რომლის გადაცვლაც ოქროს ან სხვა საქონლის ფიქსირებულ რაოდენობაზე შეუძლებელია. სიტყვა fiat ლათინურად ნიშნავს „დაე, აღსრულდეს“, რასაც ხშირად განმარტავენ როგორც „ბრძანების საფუძველზე“.

ფიატური ფული მუშაობს, რადგან მას ადამიანები, ბიზნესები, ბანკები და მთავრობები იღებენ. კანონები მას, ჩვეულებრივ, გადახდის კანონიერ საშუალებად აღიარებს და გადასახადების მისით გადახდას მოითხოვს, ადამიანებს კი ის სურთ, რადგან მათ გარშემო ყველა მას იყენებს.

რაღაცით უზრუნველყოფილი ფულიდან ვიღაცისადმი ნდობით უზრუნველყოფილ ფულზე გადავედით.

რა სჭირს ჩვენს ფულს?

როდესაც ადამიანებს სიტყვა „ინფლაცია“ ესმით, ჩვეულებრივ, ფასების ზრდაზე ფიქრობენ.

ფასების ინფლაცია არის ფასების საერთო დონის მდგრადი ზრდა. მისი მეორე მხარეა მსყიდველობითი უნარი: რამდენი რამის შეძენა შეიძლება ფულის ერთი ერთეულით. თუ ძირითადი საქონლის კალათის ფასი 100 ფულადი ერთეულიდან 110-მდე იზრდება, იმავე 100 ერთეულით მთელი კალათის შეძენა ვეღარ ხერხდება.

ინფლაციას რამდენიმე მიზეზი აქვს და ეკონომისტები კამათობენ, თუ რამდენად მნიშვნელოვანია თითოეული მათგანი: ფულისა და კრედიტის მოცულობის ზრდა, მიწოდების შეფერხებები, მოთხოვნის ცვლილებები, ვალუტის გაუფასურება, გადასახადები და წარმოების ხარჯები. ერთი მიზეზი განსაკუთრებულ ყურადღებას იმსახურებს, რადგან ის არჩევანის შედეგია და არა შემთხვევითობის: ფიატურ სისტემაში ინსტიტუტების მცირე ჯგუფს შეუძლია გაზარდოს ფულისა და კრედიტის მიწოდება და შეცვალოს ამ სისტემის წესები.

დაფიქრდით, რა ანიჭებს რაიმეს ღირებულებას.

„მონა ლიზას“ ორიგინალი მის ნებისმიერ ასლზე ძვირად ფასობს არა იმიტომ, რომ უკეთ გამოიყურება, არამედ იმიტომ, რომ ის ერთადერთია. მხოლოდ სიმწირე ღირებულებას არ ქმნის, მაგრამ როდესაც ადამიანებს რაიმე სურთ, მის მიწოდებას მნიშვნელობა აქვს.

როდესაც ფულის მიწოდება უფრო სწრაფად იზრდება, ვიდრე იმ საქონლისა და მომსახურების მოცულობა, რომლის შეძენაც ამ ფულით შეიძლება, თითოეული ფულადი ერთეულით, როგორც წესი, ნაკლების შეძენა ხდება შესაძლებელი.

ინფლაცია ყველაზე ერთნაირად არ მოქმედებს. ადამიანმა, რომელიც ფულს ძირითადად ნაღდი ფულის ან დანაზოგის სახით ინახავს, შესაძლოა მსყიდველობითი უნარი დაკარგოს. ადამიანი კი, რომელიც ფლობს აქტივებს, რომელთა ფასიც იზრდება, შესაძლოა ნაწილობრივ დაცული იყოს. ხელფასები და ფასებიც სხვადასხვა სისწრაფით იცვლება.

თქვენს საბანკო ანგარიშზე არსებული ფულიც განსხვავდება იმ ნაღდი ფულისგან, რომელიც ხელში გაქვთ. ბანკი ყველა დეპოზიტს ნაღდი ფულის სახით არ ინახავს: მისი უმეტესი ნაწილით სესხებს გასცემს და ინვესტიციებს ახორციელებს. საბანკო ანგარიშის ნაშთი ბანკის დაპირებაა, რომ ამ თანხას გადაგიხდით. ეს დაპირება, ჩვეულებრივ, სრულდება, თუმცა მისი შესრულება დამოკიდებულია ბანკსა და მის მარეგულირებელ წესებზე.

სცადეთ: მსყიდველობითი უნარის შემოწმება

აირჩიეთ თქვენს თემში გავრცელებული ერთი საქონელი ან მომსახურება, მაგალითად, პური, ტრანსპორტი ან ტელეფონის ბალანსის შევსება. ჩაიწერეთ მისი დღევანდელი ფასი. ჰკითხეთ ვინმეს, რა ღირდა ის რამდენიმე წლის წინ, შემდეგ კი, თუ შეძლებთ, სანდო ჩანაწერში გადაამოწმეთ. შემოსავლებიც იმავე ტემპით გაიზარდა? კიდევ რამ შეიძლება ახსნას ეს ცვლილება?

ეს ყველაფერი არ ნიშნავს, რომ ფიატური ფული არ მუშაობს. ის უზრუნველყოფს მოსახერხებელ გადახდებს, მოქნილ დაკრედიტებასა და კრიზისებზე რეაგირების ინსტრუმენტებს. თუმცა იგივე მოქნილობა რისკსაც ქმნის: მისი მიწოდება და წესები შეიძლება შეიცვალოს, ხოლო ადამიანებს, რომლებიც მას იყენებენ, ამ გადაწყვეტილებებზე გავლენის მოხდენის მცირე შესაძლებლობა აქვთ.

სწორედ ამიტომ ეძებენ ადამიანები ალტერნატივებს და სწორედ ამიტომ შეიქმნა ბიტკოინი.

რა არის ბიტკოინი?

ბიტკოინამდე ინტერნეტით ფულის გაგზავნა ყოველთვის სანდო ორგანიზაციაზე იყო დამოკიდებული: ბანკზე ან საგადახდო კომპანიაზე, რომელიც აღრიცხვის რეესტრს აწარმოებდა, ანგარიშებს ამტკიცებდა და შეეძლო გადახდის დაყოვნება, დაბლოკვა ან გაუქმება. ათწლეულების განმავლობაში კომპიუტერული მეცნიერების სპეციალისტები ცდილობდნენ ციფრული ფულის შექმნას ცენტრალური ემიტენტის გარეშე. სირთულე ის იყო, რომ ციფრული ინფორმაციის კოპირება მარტივია. ციფრული მონეტის კოპირება და ორჯერ დახარჯვა შესაძლებელი რომ ყოფილიყო, ის ფულის ფუნქციას ვერ შეასრულებდა. ამას ეწოდება ორმაგი ხარჯვის პრობლემა.

2008 წლის 31 ოქტომბერს სატოში ნაკამოტოს სახელით მოქმედმა ადამიანმა ან ჯგუფმა გამოაქვეყნა ნაშრომი, რომელშიც გამოსავალი იყო აღწერილი: ბიტკოინი: თანასწორუფლებიან მონაწილეებს შორის ელექტრონული ნაღდი ფულის სისტემა. ქსელი 2009 წლის იანვარში ამოქმედდა.

ბიტკოინი არის ციფრული ფული, რომელიც დეცენტრალიზებულია, აქვს შეზღუდული მიწოდება, და მისი გაგზავნა შესაძლებელია პირდაპირ, მონაწილიდან მონაწილესთან ბანკის ნებართვის გარეშე.

მისი დეცენტრალიზებულობა ნიშნავს, რომ არ არსებობს ცენტრალური ოფისი, რომელსაც შეუძლია ანგარიშების შექმნა, ნაშთების შეცვლა ან იმის დამტკიცება, თუ ვინ შეუერთდება ქსელს. ნებისმიერს შეუძლია ღია კოდის მქონე პროგრამული უზრუნველყოფის ჩამოტვირთვა და შესწავლა, ხოლო მრავალი დამოუკიდებელი კომპიუტერი ჩანაწერების ასლს ინახავს. ეს არ ნიშნავს, რომ ყველას თანაბარი გავლენა აქვს. ეს ნიშნავს, რომ ვერც ერთი მონაწილე ერთპიროვნულად ვერ შეცვლის რეესტრს ან ფულად წესებს ყველასთვის.

მისი შეზღუდული მიწოდება ნიშნავს, რომ არასოდეს იარსებებს 21 მილიონ ბიტკოინზე მეტი. ახალი ბიტკოინები საჯაროდ ცნობილი გრაფიკის მიხედვით გამოიცემა, ხოლო დამოუკიდებელი კომპიუტერები, რომლებსაც კვანძები ეწოდება, უარყოფენ ნებისმიერ ბლოკს, რომელიც ამ წესს არღვევს. ეს ზღვარი სანდოა, რადგან მისი შემოწმება ნებისმიერს შეუძლია. თუმცა ეს ბუნების კანონი არ არის: ის ძალაშია იმიტომ, რომ მონაწილეები მის დაცვას განაგრძობენ. შეზღუდული მიწოდება კი ფასის ზრდის გარანტიას არ იძლევა. ფასი დამოკიდებულია როგორც მოთხოვნაზე, ისე მიწოდებაზე.

ქსელში მონაწილეებს შორის პირდაპირი კავშირი ნიშნავს, რომ შეგიძლიათ ბიტკოინი გაუგზავნოთ ნებისმიერს, ნებისმიერ ადგილას, ბიტკოინის ქსელში ანგარიშის გახსნის ან ცენტრალური ორგანოსგან თანხმობის მოთხოვნის გარეშე. ვერც ერთი კომპანია ვერ გაყინავს ბიტკოინს, რომელსაც თავად აკონტროლებთ. ამ თავისუფლების მეორე მხარე პასუხისმგებლობაა: ვალიდური ტრანზაქციის გაუქმება, როგორც წესი, შეუძლებელია და ქსელს დახმარების სამსახური არ აქვს.

ერთ-ერთი მცდარი წარმოდგენა ის არის, რომ ბიტკოინი მიუწვდომელია, რადგან ერთი ბიტკოინი ძვირია. თქვენ არ გჭირდებათ მთელი ბიტკოინის ყიდვა ან გამოყენება. ერთი ბიტკოინი იყოფა 100 000 000 უფრო მცირე ერთეულად, რომლებსაც ეწოდება სატოშები, ან სატები. 100 000 სატის ფლობა და 0,001 ბიტკოინის ფლობა ერთსა და იმავე ოდენობას აღწერს.

ქსელი სხვადასხვა მონაწილეს ეყრდნობა: მომხმარებლებს, რომლებიც აგზავნიან, იღებენ და ინახავენ ბიტკოინს; კვანძებს, რომლებიც ამოწმებენ ყოველი ტრანზაქციისა და ბლოკის შესაბამისობას წესებთან; და მაინერებს, რომლებიც ერთმანეთს ეჯიბრებიან ჩანაწერებში ახალი ბლოკის დასამატებლად დაახლოებით ყოველ ათ წუთში. ეს ჩანაწერები, ანუ ბლოკჩეინი, საჯაროა და ყველასთვის ხილულია, ხოლო მისი გადაწერა ძალიან დიდ ხარჯს მოითხოვს.

შენიშვნა მართლწერის შესახებ: Bitcoin ინგლისურად დიდი B-თი, ჩვეულებრივ, ქსელს ან სისტემას ნიშნავს. bitcoin ინგლისურად პატარა b-თი თავად ფულს ნიშნავს.

ბიტკოინსაც აქვს თავისი უპირატესობები და ნაკლოვანებები. მისი ფასი შეიძლება სწრაფად შეიცვალოს. შეცდომების გამოსწორება, როგორც წესი, შეუძლებელია. ბევრ ადგილას მას გადახდის საშუალებად ჯერ კიდევ შეზღუდულად იღებენ, ხოლო მისი უსაფრთხოდ გამოყენებისთვის გარკვეული სწავლაა საჭირო. ბიტკოინი ინსტიტუტებისადმი ნდობის ნაწილს გადამოწმებითა და პირადი პასუხისმგებლობით ანაცვლებს. ის რისკს არ აქრობს.

როგორ იყენებთ ბიტკოინს?

ერთი ბიტკოინის საფულე არის ინსტრუმენტი, ჩვეულებრივ აპლიკაცია, რომელიც ბიტკოინის მიღების, შემოწმებისა და გაგზავნის საშუალებას გაძლევთ. თქვენი ბიტკოინი თქვენს ტელეფონში არ ინახება: ის ბლოკჩეინზეა აღრიცხული. საფულე მართავს გასაღებებს, რომლებიც საშუალებას გაძლევთ, დაამტკიცოთ, რომ ბიტკოინი თქვენ გეკუთვნით და გასცეთ გადახდის ნებართვა.

ამიტომ ნებისმიერ საფულესთან დაკავშირებით პირველი კითხვაა: ვინ აკონტროლებს გასაღებებს?

სინამდვილეში ვის ხელშია თქვენი ბიტკოინი?

თუ იყენებთ თვითმეურვეობის საფულეს, გასაღებებს თქვენ აკონტროლებთ.

მისი დაყენებისას საფულე გაჩვენებთ საწყის ფრაზას (რომელსაც აღდგენის ფრაზასაც უწოდებენ): სიტყვების დალაგებულ სიას, რომელიც ხშირად 12 ან 24 სიტყვისგან შედგება. მისი მეშვეობით შესაძლებელია თქვენი გასაღებების სხვა მოწყობილობაზე ხელახლა შექმნა. ნებისმიერს, ვისაც ეს ფრაზა აქვს, შეუძლია თქვენი ბიტკოინის წაღება. საწყისი ფრაზა მხოლოდ სარეზერვო ასლი არ არის: ის სრულ წვდომას იძლევა.

დაიცავით ის:

  • საფულის შექმნისას ზუსტად ჩაიწერეთ ის ქაღალდზე;
  • შეინახეთ ის ინტერნეტისგან განცალკევებით, საიდუმლოდ და ისეთ ადგილას, სადაც არ დაიკარგება ან დაზიანდება;
  • არასოდეს გადაუღოთ ფოტო, არ გააგზავნოთ ელფოსტით, არ შეინახოთ ღრუბლოვან ჩანაწერებში და არ გააზიაროთ შეტყობინებით;
  • არასოდეს შეიყვანოთ ის ვებსაიტზე.

თუ საწყის ფრაზასა და მოწყობილობას დაკარგავთ, თქვენი ბიტკოინის აღდგენას ვერავინ შეძლებს.

თუ იყენებთ მეურვეობის საფულეს, გასაღებებს თქვენ ნაცვლად კომპანია ინახავს, გარკვეულწილად ბანკის მსგავსად. თქვენი ბალანსი კომპანიის დაპირებაა, რომ თანხას გადაგიხდით. დაყენების პროცესი ნაცნობია და შესაძლოა დახმარებაც იყოს ხელმისაწვდომი, მაგრამ თქვენ ამ კომპანიაზე ხართ დამოკიდებული: მას შეუძლია შეზღუდოს თანხის გატანა, გაყინოს ანგარიში, გახდეს ჰაკერული თავდასხმის მსხვერპლი ან შეწყვიტოს საქმიანობა.

კითხვამეურვეობისთვითმეურვეობის
ვინ ინახავს გასაღებებს?კომპანიათქვენ
ვინ ზრუნავს აღდგენაზე?კომპანია, თქვენი ანგარიშის მეშვეობითთქვენ, თქვენი საწყისი ფრაზის მეშვეობით
მთავარი კომპრომისიმოხერხებულობა და დახმარება, თუმცა კომპანიაზე ხართ დამოკიდებულიუშუალო კონტროლი, თუმცა სარეზერვო ასლებსა და შეცდომებზე პასუხისმგებლობა თქვენ გეკისრებათ

ბიტკოინის სამყაროში სასარგებლო გამოთქმაა: თუ გასაღებები თქვენი არ არის, არც მონეტებია თქვენი. მეურვეობის ფორმის არჩევა თქვენი ღირსების გამოცდა არ არის. მთავარია, იცოდეთ, რომელ ფორმას იყენებთ და რას ენდობით.

My First Bitcoin კონკრეტულ საფულეებს რეკომენდაციას არ უწევს. ინსტრუმენტები, საკომისიოები და მფლობელები იცვლება, და ის, რაც ერთ თემს შეეფერება, შეიძლება მეორეს არ მოერგოს. ჰკითხეთ სანდო პედაგოგს, რას იყენებენ ადგილობრივად, და ნებისმიერი საფულის გამოყენებამდე თავად შეამოწმეთ შემდეგი საკითხები:

  • გასაღებები: ვინ აკონტროლებს გასაღებებს, თქვენ თუ კომპანია?
  • აღდგენა: რა მოხდება, თუ თქვენი ტელეფონი დაიკარგება ან კომპანია გაქრება?
  • წყარო: ჩამოტვირთეთ ის ოფიციალური ვებსაიტიდან ან აპლიკაციების მაღაზიაში განთავსებული ოფიციალური გვერდიდან და არა ვინმეს მიერ გამოგზავნილი ბმულიდან?
  • კოდი: აქვს მას ღია საწყისი კოდი და მიმდინარეობს მისი აქტიური მხარდაჭერა? (მხოლოდ ღია საწყისი კოდის არსებობა არ ადასტურებს, რომ ინსტრუმენტი უსაფრთხოა.)
  • ხარჯები: რა საკომისიოები მოქმედებს გაგზავნაზე, მიღებასა თუ გატანაზე?
  • გადახდები: შესაძლებელია თუ არა თქვენთვის საჭირო გადახდების განხორციელება — ბლოკჩეინზე ან Lightning-ის მეშვეობით?

ბიტკოინით გადახდის ორი გავრცელებული გზა არსებობს. ბლოკჩეინზე განხორციელებული გადახდები უშუალოდ ბლოკჩეინში აღირიცხება. Lightning არის ბიტკოინზე დაფუძნებული გადახდების ქსელი სწრაფი, მცირე და ხშირი გადახდებისთვის, მაგალითად, ყავის შესაძენად. Lightning-ის საფულეც შეიძლება იყოს კასტოდიური ან თვითკასტოდიური.

სწავლის პროცესში უსაფრთხოების დაცვაში სამი წესი დაგეხმარებათ:

  1. ჯერ ისწავლეთ. ნუ იმოქმედებთ აღელვების, შიშის ან ზეწოლის გამო.
  2. დაიწყეთ მცირე თანხით. უცნობი ინსტრუმენტები გამოსცადეთ იმ თანხით, რომლის დაკარგვასაც შეძლებთ.
  3. ნუ ენდობით, გადაამოწმეთ. გადახდის დადასტურებამდე გადაამოწმეთ პირი, გადახდის მეთოდი, მისამართი და თანხა.

გააზიარეთ მიღებისთვის საჭირო ინფორმაცია და არასოდეს — საიდუმლო მონაცემები. მისამართის ან გადახდის მოთხოვნის გაზიარება შეიძლება. აღდგენის ფრაზა ან პირადი გასაღები არასოდეს უნდა გააზიაროთ. არცერთი კეთილსინდისიერი პედაგოგი, საფულის კომპანია თუ მხარდაჭერის თანამშრომელი არასოდეს მოგთხოვთ მათ.

შეჩერდით, თუ ვინმე სასწრაფო მოქმედებისკენ მოგიწოდებთ ან საიდუმლოების დაცვას ითხოვს, გარანტირებულ მოგებას გპირდებათ, გთხოვთ, ჯერ თქვენ გაუგზავნოთ ბიტკოინი, ან აღდგენის ფრაზას გთხოვთ. შეჩერდით. არაფერი გააზიაროთ. არაფერი გაგზავნოთ. შემდეგ გადაამოწმეთ თქვენთვის უკვე ცნობილი წყაროს მეშვეობით.

რა იქნება შემდეგ?

ფული წესებსა და ნდობაზეა დამოკიდებული

ფიატური ფული გადახდებს მოსახერხებელს ხდის, თუმცა მის მიწოდებასა და წესებს ინსტიტუტების მცირე ჯგუფი განსაზღვრავს, ხოლო მისი მსყიდველობითი უნარი დროთა განმავლობაში შეიძლება შემცირდეს.

ბიტკოინი განსხვავებულ წესებს გვთავაზობს

2009 წლიდან ბიტკოინი გვთავაზობს ყველასთვის ხელმისაწვდომ ფულს, რომლის მიწოდებაც საჯაროდ ცნობილია და შეზღუდულია და რომლის გადამოწმებაც ნდობის ნაცვლად შეგიძლიათ. თუმცა მას კომპრომისებიც ახლავს: ფასის მერყეობა, შეუქცევადი შეცდომები და პირადი პასუხისმგებლობა.

უსაფრთხოება უპირველეს ყოვლისა

ჯერ ისწავლეთ, დაიწყეთ მცირედით და ყველაფერი გადაამოწმეთ. არასოდეს გაუზიაროთ სხვას თქვენი აღდგენის ფრაზა. ყველაფრის ერთდროულად გაკეთება არ გჭირდებათ: ერთი უსაფრთხო შემდეგი ნაბიჯიც საკმარისია.

ეს მხოლოდ დასაწყისია

დაუბრუნდით დასაწყისში მოცემულ ხუთ კითხვას. ახლა რას უპასუხებდით?

პროგრამა ბიტკოინის დიპლომი შემდეგი ნაბიჯია. მისი ოთხი მოდული ცოდნას გაგიღრმავებთ: ფულის გააზრებიდან ბიტკოინის მუშაობის პრინციპებამდე, ბიტკოინის უსაფრთხოდ გამოყენებასა და თქვენს თემში მის როლამდე. შეინარჩუნეთ ცნობისმოყვარეობა, განაგრძეთ კითხვების დასმა და მეტი შეიტყვეთ ვებსაიტზე myfirstbitcoin.org.