ਪੈਸਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਿਉਂ ਹੈ?

ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਪੈਸੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲਈ ਕਦੇ ਰੁਕਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ।

ਇਸ ਨੂੰ ਕਮਾਉਣ ਜਾਂ ਖ਼ਰਚਣ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੋਚਣ ਲਈ ਕਿ ਇਹ ਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੈਸੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਘੱਟ ਹੀ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅੱਗੇ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਸਵਾਲਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲਈ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਕੱਢੋ। ਜੇ ਹੋ ਸਕੇ ਤਾਂ ਹਰੇਕ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਵਾਬ ਲਿਖੋ:

  1. ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਦੀ ਲੋੜ ਕਿਉਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?
  2. ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਪੈਸਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ?
  3. ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪੈਸੇ ਨੂੰ ਕੌਣ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ?
  4. ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪੈਸੇ ਦਾ ਮੁੱਲ ਕਿਉਂ ਹੈ?
  5. ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਸੇ ਨਾਲ ਅੱਜ ਵੀ ਓਨੀ ਹੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖ਼ਰੀਦੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿੰਨੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖ਼ਰੀਦੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ?

ਆਪਣੇ ਜਵਾਬ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖੋ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵੇਖੋ। ਇਹ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਿਕਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੁਝ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪੱਕਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਪੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਤੱਥ ਅਤੇ ਰਾਏ ਵਿਚਲਾ ਫ਼ਰਕ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। "ਇਹ ਨੋਟ ਟੈਕਸਾਂ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ" ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਤੱਥ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। "ਇਹ ਪੈਸੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੂਪ ਹੈ" ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਿੱਟਾ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਅਤੇ ਸਬੂਤਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਿਕਾ ਛੇ ਸਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਆਧਾਰ ਬਣਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ: ਪੈਸਾ ਕਿਉਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ, ਇਹ ਕੀ ਹੈ, ਇਸ ਨਾਲ ਕੀ ਗੜਬੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਬਿਟਕੋਇਨ ਕੀ ਹੈ, ਇਸ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਰਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਕੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਹੈ। ਇਹ ਵਿੱਤੀ, ਨਿਵੇਸ਼, ਕਾਨੂੰਨੀ ਜਾਂ ਟੈਕਸ ਸਬੰਧੀ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਖ਼ਰੀਦਣ, ਵੇਚਣ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਪੈਸਾ ਕੀ ਹੈ?

ਪੈਸਾ ਵਟਾਂਦਰੇ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਹੈ।

ਕੋਈ ਵੀ ਪੈਸੇ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਪੈਸੇ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਇਸ ਨਾਲ ਖ਼ਰੀਦੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਬੈਂਕ ਨੋਟ ਸਿਰਫ਼ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਭਦਾਇਕ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਦੂਜੇ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਬਦਲੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅੱਗੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਗੇ।

ਇਹੀ ਗੱਲ ਪੈਸੇ ਨੂੰ ਵਸਤੂ-ਵਟਾਂਦਰੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਵਸਤੂ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਤਾਂ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਢੁਕਵੀਂ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਣ ਜੋ ਦੂਜੇ ਕੋਲ ਹੈ। ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀ ਇਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਲੋੜਾਂ ਦਾ ਦੋਹਰਾ ਸੰਜੋਗ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚੌਲ ਉਗਾਉਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੁੱਤੀਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੋਚੀ ਨੂੰ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇਲ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ। ਪੈਸਾ ਵੇਚਣ ਨੂੰ ਖ਼ਰੀਦਣ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਹੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਚੌਲ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵੇਚਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਖ਼ਰੀਦਦੇ ਹੋ।

ਪੈਸਾ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਤਿੰਨ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਹੈ ਵਟਾਂਦਰੇ ਦਾ ਮਾਧਿਅਮ: ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਹੈ ਲੇਖੇ-ਜੋਖੇ ਦੀ ਇਕਾਈ: ਕੀਮਤਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਮੁੱਲ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਇਹ ਹੈ ਮੁੱਲ ਸੰਭਾਲਣ ਦਾ ਸਾਧਨ: ਇਹ ਅੱਜ ਦੇ ਮੁੱਲ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। ਪੈਸੇ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਰੂਪ ਮੁੱਲ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਪਰ ਕੁਝ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਖ਼ਰੀਦ ਸ਼ਕਤੀ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਹੌਲੀ ਘਟਦੀ ਹੈ।

ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੈਸੇ ਵਜੋਂ ਵਰਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ: ਸਿੱਪੀਆਂ, ਲੂਣ, ਮਣਕੇ, ਪਸ਼ੂ, ਤਾਂਬਾ, ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਸੋਨਾ। ਕੀਮਤੀ ਧਾਤਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੁਰਲੱਭ, ਟਿਕਾਊ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਪਰ ਧਾਤ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲਿਜਾਣਾ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਬੈਂਕਾਂ ਨੇ ਕਾਗ਼ਜ਼ੀ ਦਾਅਵਾ-ਪੱਤਰ ਜਾਰੀ ਕਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਦਲੇ ਧਾਤ ਦੀ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਮਾਤਰਾ ਲਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਸੋਨਾ ਮਿਆਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਅਧੀਨ, ਮੁਦਰਾ ਦੀ ਇਕਾਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਇੱਕ ਮਾਤਰਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਨਿਯਮ ਥਾਂ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ।

ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੈਸਾ ਧਾਤ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਾਅਦਿਆਂ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋਣ ਲੱਗਾ। 1971 ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਬੈਂਕਾਂ ਲਈ ਡਾਲਰਾਂ ਦੇ ਬਦਲੇ ਸੋਨਾ ਲੈਣ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਤ ਵਿਵਸਥਾ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਅੱਜ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਹਨ ਫ਼ਿਏਟ ਪੈਸਾ: ਸਰਕਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰ ਹੇਠ, ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਬੈਂਕ ਰਾਹੀਂ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਮੁਦਰਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਦਲੇ ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਸਤੂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਮਾਤਰਾ ਨਹੀਂ ਲਈ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਫ਼ਿਏਟ ਇੱਕ ਲਾਤੀਨੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ", ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਕਸਰ "ਫ਼ਰਮਾਨ ਦੁਆਰਾ" ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਫ਼ਿਏਟ ਪੈਸਾ ਇਸ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕ, ਕਾਰੋਬਾਰ, ਬੈਂਕ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਾਨੂੰਨ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸਾਧਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਭਰਨ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਲਾਜ਼ਮੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹਰ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਜ਼ਮਾਨਤ ’ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਪੈਸੇ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸੇ ’ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਪੈਸੇ ਤੱਕ ਆ ਗਏ।

ਸਾਡੇ ਪੈਸੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਖ਼ਰਾਬੀ ਹੈ?

ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਮਹਿੰਗਾਈ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੀਮਤਾਂ ਵਧਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹਨ।

ਕੀਮਤਾਂ ਦੀ ਮਹਿੰਗਾਈ ਕੀਮਤਾਂ ਦੇ ਆਮ ਪੱਧਰ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਵਾਧਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪੱਖ ਹੈ ਖ਼ਰੀਦ ਸ਼ਕਤੀ: ਪੈਸੇ ਦੀ ਇੱਕ ਇਕਾਈ ਨਾਲ ਕਿੰਨਾ ਕੁਝ ਖ਼ਰੀਦਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਵਸਤਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਟੋਕਰੀ ਦੀ ਕੀਮਤ ਮੁਦਰਾ ਦੀਆਂ 100 ਇਕਾਈਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ 110 ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹੀ 100 ਇਕਾਈਆਂ ਨਾਲ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਟੋਕਰੀ ਨਹੀਂ ਖ਼ਰੀਦੀ ਜਾ ਸਕਦੀ।

ਮਹਿੰਗਾਈ ਦੇ ਕਈ ਕਾਰਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਬਹਿਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਰੇਕ ਕਾਰਨ ਦੀ ਕਿੰਨੀ ਭੂਮਿਕਾ ਹੈ: ਪੈਸੇ ਅਤੇ ਕਰਜ਼ੇ ਦਾ ਪਸਾਰ, ਸਪਲਾਈ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟਾਂ, ਮੰਗ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀਆਂ, ਮੁਦਰਾ ਦਾ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣਾ, ਟੈਕਸ ਅਤੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦੀਆਂ ਲਾਗਤਾਂ। ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕੋਈ ਅਚਾਨਕ ਵਾਪਰੀ ਘਟਨਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਚੋਣ ਹੈ: ਫ਼ਿਏਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ, ਗਿਣਤੀ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਪੈਸੇ ਅਤੇ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਵਧਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਿਯਮ ਬਦਲ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਸੋਚੋ ਕਿ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਕੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅਸਲੀ Mona Lisa ਦੀ ਕੀਮਤ ਉਸ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਕਲ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕੋ ਹੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਦੁਰਲੱਭਤਾ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਪੈਸੇ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਉਸ ਨਾਲ ਖ਼ਰੀਦੀਆਂ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਰੇਕ ਇਕਾਈ ਨਾਲ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੱਟ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖ਼ਰੀਦੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਮਹਿੰਗਾਈ ਦਾ ਅਸਰ ਹਰ ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜਿਸ ਵਿਅਕਤੀ ਕੋਲ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨਕਦੀ ਜਾਂ ਬੱਚਤਾਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਖ਼ਰੀਦ ਸ਼ਕਤੀ ਘਟ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿਅਕਤੀ ਕੋਲ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸੰਪਤੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਤਨਖ਼ਾਹਾਂ ਅਤੇ ਕੀਮਤਾਂ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਬਦਲਦੀਆਂ ਹਨ।

ਤੁਹਾਡੇ ਬੈਂਕ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਪੈਸਾ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੀ ਨਕਦੀ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਬੈਂਕ ਹਰ ਜਮ੍ਹਾਂ ਰਕਮ ਨੂੰ ਨਕਦੀ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ: ਉਹ ਇਸ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਿੱਸਾ ਉਧਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬੈਂਕ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਰਕਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਬੈਂਕ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਬੈਂਕ ਅਤੇ ਉਸ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਨਿਯਮਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਕਰ ਕੇ ਦੇਖੋ: ਖ਼ਰੀਦ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਜਾਂਚ

ਆਪਣੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਰੋਜ਼ਮਰ੍ਹਾ ਦੀ ਕੋਈ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਚੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰੋਟੀ, ਆਵਾਜਾਈ ਜਾਂ ਫ਼ੋਨ ਦਾ ਰੀਚਾਰਜ। ਅੱਜ ਉਸ ਦੀ ਕੀਮਤ ਲਿਖੋ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਕਈ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਦੀ ਕੀਮਤ ਕਿੰਨੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਜੇ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਰਿਕਾਰਡ ਤੋਂ ਇਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰੋ। ਕੀ ਆਮਦਨਾਂ ਵੀ ਉਸੇ ਦਰ ਨਾਲ ਵਧੀਆਂ ਸਨ? ਇਸ ਤਬਦੀਲੀ ਦੇ ਹੋਰ ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ?

ਇਸ ਸਭ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਫ਼ਿਏਟ ਪੈਸਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਇਹ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਭੁਗਤਾਨ, ਲਚਕੀਲੀਆਂ ਕਰਜ਼ਾ ਸਹੂਲਤਾਂ ਅਤੇ ਸੰਕਟਾਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਦੇ ਸਾਧਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹੀ ਲਚਕੀਲਾਪਣ ਜੋਖਮ ਵੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਇਸ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਵਰਤਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸੁਣਵਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਇਸੇ ਲਈ ਲੋਕ ਬਦਲ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਲਈ ਬਿਟਕੋਇਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਬਿਟਕੋਇਨ ਕੀ ਹੈ?

ਬਿਟਕੋਇਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਆਨਲਾਈਨ ਪੈਸੇ ਭੇਜਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਿਸੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਸੰਸਥਾ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਸੀ: ਕੋਈ ਬੈਂਕ ਜਾਂ ਭੁਗਤਾਨ ਕੰਪਨੀ ਜੋ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦਾ ਬਹੀ-ਖਾਤਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਖਾਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਭੁਗਤਾਨ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦੀ ਸੀ ਜਾਂ ਵਾਪਸ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੱਕ, ਕੰਪਿਊਟਰ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਕਿਸੇ ਕੇਂਦਰੀ ਜਾਰੀਕਰਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਡਿਜੀਟਲ ਪੈਸਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਮੁਸ਼ਕਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਡਿਜੀਟਲ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਨੀ ਆਸਾਨ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਡਿਜੀਟਲ ਸਿੱਕੇ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰ ਖਰਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੈਸੇ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਦੋਹਰੇ ਖਰਚ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ।

31 ਅਕਤੂਬਰ 2008 ਨੂੰ, Satoshi Nakamoto ਨਾਂ ਵਰਤਣ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਸਮੂਹ ਨੇ ਇੱਕ ਹੱਲ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਖੋਜ-ਪੱਤਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ: ਬਿਟਕੋਇਨ: ਇੱਕ ਪੀਅਰ-ਟੂ-ਪੀਅਰ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਨਕਦ ਪ੍ਰਣਾਲੀ। ਨੈੱਟਵਰਕ ਜਨਵਰੀ 2009 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।

ਬਿਟਕੋਇਨ ਅਜਿਹਾ ਡਿਜੀਟਲ ਪੈਸਾ ਹੈ ਜੋ ਵਿਕੇਂਦਰੀਕ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਸੀਮਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਬੈਂਕ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਭੇਜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਦਾ ਵਿਕੇਂਦਰੀਕ੍ਰਿਤ ਹੋਣ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਕੇਂਦਰੀ ਦਫ਼ਤਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਖਾਤੇ ਬਣਾ ਸਕੇ, ਖਾਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਕਾਇਆ ਰਕਮ ਬਦਲ ਸਕੇ ਜਾਂ ਇਹ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਸਕੇ ਕਿ ਕੌਣ ਜੁੜ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਓਪਨ-ਸੋਰਸ ਸੌਫਟਵੇਅਰ ਨੂੰ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੁਤੰਤਰ ਕੰਪਿਊਟਰ ਰਿਕਾਰਡ ਦੀ ਇੱਕ ਕਾਪੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਇਹ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਇਕੱਲਾ ਭਾਗੀਦਾਰ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਬਹੀ-ਖਾਤਾ ਜਾਂ ਮੁਦਰਾ ਸੰਬੰਧੀ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਬਦਲ ਸਕਦਾ।

ਇਸ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਸੀਮਤ ਹੋਣ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਕਦੇ ਵੀ 21 ਮਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਿਟਕੋਇਨ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ। ਨਵੇਂ ਬਿਟਕੋਇਨ ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਸਮਾਂ-ਸਾਰਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨੋਡ ਕਹੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸੁਤੰਤਰ ਕੰਪਿਊਟਰ ਉਸ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ ਹਰ ਬਲਾਕ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੀਮਾ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਕੋਈ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਹੈ: ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਕਾਇਮ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਗੀਦਾਰ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਸੀਮਤ ਸਪਲਾਈ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ ਕਿ ਕੀਮਤ ਵਧੇਗੀ। ਕੀਮਤ ਸਪਲਾਈ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮੰਗ ਉੱਤੇ ਵੀ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਦਾ ਪੀਅਰ-ਟੂ-ਪੀਅਰ ਹੋਣ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬਿਟਕੋਇਨ ਨੈੱਟਵਰਕ ਵਿੱਚ ਖਾਤਾ ਖੋਲ੍ਹੇ ਬਿਨਾਂ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਕੇਂਦਰੀ ਅਥਾਰਟੀ ਤੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਏ ਬਿਨਾਂ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ, ਕਿਤੇ ਵੀ ਬਿਟਕੋਇਨ ਭੇਜ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਕੋਈ ਵੀ ਕੰਪਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਿਟਕੋਇਨਾਂ ਨੂੰ ਫ੍ਰੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਕੰਟਰੋਲ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਇਸ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪੱਖ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ: ਇੱਕ ਵੈਧ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਨਾ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਅਸੰਭਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨੈੱਟਵਰਕ ਲਈ ਕੋਈ ਸਹਾਇਤਾ ਕੇਂਦਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਇੱਕ ਗ਼ਲਤ ਧਾਰਨਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬਿਟਕੋਇਨ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਬਿਟਕੋਇਨ ਮਹਿੰਗਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰਾ ਇੱਕ ਬਿਟਕੋਇਨ ਖਰੀਦਣ ਜਾਂ ਵਰਤਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਕ ਬਿਟਕੋਇਨ ਦੀਆਂ 10,00,00,000 ਛੋਟੀਆਂ ਇਕਾਈਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ ਸਤੋਸ਼ੀ, ਜਾਂ ਸੈਟਸ। 1,00,000 ਸੈਟਸ ਰੱਖਣਾ ਅਤੇ 0.001 ਬਿਟਕੋਇਨ ਰੱਖਣਾ ਇੱਕੋ ਰਕਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਨੈੱਟਵਰਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਜੋ ਬਿਟਕੋਇਨ ਭੇਜਦੇ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਨੋਡ ਜੋ ਹਰ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਅਤੇ ਬਲਾਕ ਦੀ ਨਿਯਮਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਜਾਂਚ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਮਾਈਨਰ ਜੋ ਲਗਭਗ ਹਰ ਦਸ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਬਲਾਕ ਜੋੜਨ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰਿਕਾਰਡ, ਅਰਥਾਤ ਬਲਾਕਚੇਨ, ਜਨਤਕ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਲਿਖਣਾ ਬਹੁਤ ਮਹਿੰਗਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸ਼ਬਦ-ਜੋੜ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਨੋਟ: ਬਿਟਕੋਇਨ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ B ਨਾਲ ਲਿਖਣ ਦਾ ਅਰਥ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਨੈੱਟਵਰਕ ਜਾਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬਿਟਕੋਇਨ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ b ਨਾਲ ਲਿਖਣ ਦਾ ਅਰਥ ਖ਼ੁਦ ਪੈਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਬਿਟਕੋਇਨ ਦੇ ਲਾਭਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਸਮਝੌਤੇ ਵੀ ਕਰਨੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੀ ਕੀਮਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸਥਾਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਇਸ ਦੀ ਸਵੀਕਾਰਤਾ ਅਜੇ ਵੀ ਸੀਮਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤਣ ਲਈ ਕੁਝ ਸਿੱਖਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਬਿਟਕੋਇਨ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਭਰੋਸੇ ਦੀ ਥਾਂ ਤਸਦੀਕ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

ਤੁਸੀਂ ਬਿਟਕੋਇਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦੇ ਹੋ?

ਇੱਕ ਬਿਟਕੋਇਨ ਵਾਲਿਟ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇੱਕ ਐਪ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਬਿਟਕੋਇਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਆਪਣਾ ਬਕਾਇਆ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਬਿਟਕੋਇਨ ਭੇਜ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡਾ ਬਿਟਕੋਇਨ ਤੁਹਾਡੇ ਫ਼ੋਨ ਵਿੱਚ ਸਟੋਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ: ਇਹ ਬਲਾਕਚੇਨ ਉੱਤੇ ਦਰਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਾਲਿਟ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ ਉਹ ਕੁੰਜੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਾਬਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਇਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਾਲਿਟ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾ ਸਵਾਲ ਹੈ: ਕੁੰਜੀਆਂ ਦਾ ਕੰਟਰੋਲ ਕਿਸ ਕੋਲ ਹੈ?

ਤੁਹਾਡਾ ਬਿਟਕੋਇਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਕੋਲ ਹੈ?

ਇੱਕ ਸਵੈ-ਕਸਟਡੀ ਵਾਲਿਟ ਵਰਤਣ ਵੇਲੇ, ਕੁੰਜੀਆਂ ਦਾ ਕੰਟਰੋਲ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੈੱਟਅੱਪ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਇੱਕ ਸੀਡ ਵਾਕੰਸ਼ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਿਕਵਰੀ ਵਾਕੰਸ਼ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ): ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਤਰਤੀਬਵਾਰ ਸੂਚੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ 12 ਜਾਂ 24 ਸ਼ਬਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਡਿਵਾਈਸ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕੁੰਜੀਆਂ ਮੁੜ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਵੀ ਇਹ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਬਿਟਕੋਇਨ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸੀਡ ਵਾਕੰਸ਼ ਸਿਰਫ਼ ਬੈਕਅੱਪ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ: ਇਹ ਪੂਰੀ ਪਹੁੰਚ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੋ:

  • ਵਾਲਿਟ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਾਗਜ਼ ਉੱਤੇ ਸਹੀ-ਸਹੀ ਲਿਖ ਲਵੋ;
  • ਇਸ ਨੂੰ ਆਫ਼ਲਾਈਨ, ਗੁਪਤ ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਥਾਂ ਰੱਖੋ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਗੁੰਮ ਜਾਂ ਖ਼ਰਾਬ ਨਾ ਹੋਵੇ;
  • ਕਦੇ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਫ਼ੋਟੋ ਨਾ ਖਿੱਚੋ, ਇਸ ਨੂੰ ਈਮੇਲ ਨਾ ਕਰੋ, ਕਲਾਊਡ ਨੋਟਸ ਵਿੱਚ ਸਟੋਰ ਨਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸੁਨੇਹੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਭੇਜੋ;
  • ਇਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਵੈੱਬਸਾਈਟ ਉੱਤੇ ਟਾਈਪ ਨਾ ਕਰੋ।

ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸੀਡ ਵਾਕੰਸ਼ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਡਿਵਾਈਸ ਦੋਵੇਂ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਬਿਟਕੋਇਨ ਵਾਪਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।

ਇੱਕ ਕਸਟਡੀਅਲ ਵਾਲਿਟ ਵਰਤਣ ਵੇਲੇ, ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੁੰਜੀਆਂ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ, ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਬੈਂਕ ਵਾਂਗ। ਤੁਹਾਡਾ ਬਕਾਇਆ ਕੰਪਨੀ ਵੱਲੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੈੱਟਅੱਪ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਵੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਕੰਪਨੀ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੁੰਦੇ ਹੋ: ਉਹ ਨਿਕਾਸੀ ਉੱਤੇ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਲਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਖਾਤਾ ਫ੍ਰੀਜ਼ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਹੈਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਸਵਾਲਕਸਟਡੀਅਲਸਵੈ-ਕਸਟਡੀ
ਕੁੰਜੀਆਂ ਕਿਸ ਕੋਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ?ਕੰਪਨੀ ਕੋਲਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ
ਰਿਕਵਰੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਕਿਸ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?ਕੰਪਨੀ ਦੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਖਾਤੇ ਰਾਹੀਂਤੁਹਾਡੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਸੀਡ ਵਾਕੰਸ਼ ਰਾਹੀਂ
ਮੁੱਖ ਲਾਭ ਅਤੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸਮਝੌਤਾਵਾਰੀਸਹੂਲਤ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕੰਪਨੀ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੁੰਦੇ ਹੋਸਿੱਧਾ ਕੰਟਰੋਲ, ਪਰ ਬੈਕਅੱਪਾਂ ਅਤੇ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਤੁਹਾਡੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ

ਬਿਟਕੋਇਨ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੰਮ ਦੀ ਕਹਾਵਤ ਹੈ: ਕੁੰਜੀਆਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਸਿੱਕੇ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਹੀਂ। ਕਸਟਡੀ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨਾ ਤੁਹਾਡੀ ਯੋਗਤਾ ਦੀ ਪਰਖ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜ਼ਰੂਰੀ ਗੱਲ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਕਸਟਡੀ ਵਰਤ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਕਿਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।

My First Bitcoin ਕਿਸੇ ਖ਼ਾਸ ਵਾਲਿਟ ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਸਾਧਨ, ਫ਼ੀਸਾਂ ਅਤੇ ਮਾਲਕ ਬਦਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਇੱਕ ਭਾਈਚਾਰੇ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਨਹੀਂ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਕਿਸੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਸਿੱਖਿਅਕ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਸਥਾਨਕ ਲੋਕ ਕੀ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਾਲਿਟ ਨੂੰ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਖ਼ੁਦ ਜਾਂਚੋ:

  • ਕੁੰਜੀਆਂ: ਕੁੰਜੀਆਂ ਦਾ ਕੰਟਰੋਲ ਕਿਸ ਕੋਲ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਕੰਪਨੀ ਕੋਲ?
  • ਰਿਕਵਰੀ: ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਫ਼ੋਨ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਕੰਪਨੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
  • ਸਰੋਤ: ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਵੈੱਬਸਾਈਟ ਜਾਂ ਐਪ ਸਟੋਰ ਦੀ ਲਿਸਟਿੰਗ ਤੋਂ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਨਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੱਲੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੇਜੇ ਗਏ ਲਿੰਕ ਤੋਂ?
  • ਕੋਡ: ਕੀ ਇਹ ਓਪਨ ਸੋਰਸ ਹੈ ਅਤੇ ਕੀ ਇਸ ਦੀ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਦੇਖਭਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? (ਸਿਰਫ਼ ਓਪਨ ਸੋਰਸ ਹੋਣਾ ਇਹ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਕਿ ਕੋਈ ਸਾਧਨ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ।)
  • ਖ਼ਰਚੇ: ਭੇਜਣ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਜਾਂ ਕਢਵਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹੜੀਆਂ ਫ਼ੀਸਾਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ?
  • ਭੁਗਤਾਨ: ਕੀ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੋੜੀਂਦੇ ਭੁਗਤਾਨਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਨ-ਚੇਨ ਜਾਂ ਲਾਈਟਨਿੰਗ ਰਾਹੀਂ?

ਬਿਟਕੋਇਨ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਦੋ ਆਮ ਤਰੀਕੇ ਹਨ। ਆਨ-ਚੇਨ ਭੁਗਤਾਨ ਸਿੱਧੇ ਬਲਾਕਚੇਨ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲਾਈਟਨਿੰਗ ਬਿਟਕੋਇਨ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬਣਿਆ ਇੱਕ ਭੁਗਤਾਨ ਨੈੱਟਵਰਕ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਜ਼, ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਭੁਗਤਾਨਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੌਫੀ ਖਰੀਦਣਾ। ਲਾਈਟਨਿੰਗ ਵਾਲਿਟ ਵੀ ਕਸਟੋਡੀਅਲ ਜਾਂ ਸੈਲਫ਼-ਕਸਟੋਡੀਅਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਸਿੱਖਣ ਦੌਰਾਨ ਤਿੰਨ ਨਿਯਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣਗੇ:

  1. ਪਹਿਲਾਂ ਸਿੱਖੋ। ਉਤਸ਼ਾਹ, ਡਰ ਜਾਂ ਦਬਾਅ ਕਾਰਨ ਕੋਈ ਕਦਮ ਨਾ ਚੁੱਕੋ।
  2. ਛੋਟੀ ਰਕਮ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਅਣਜਾਣ ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਰਕਮ ਨਾਲ ਅਜ਼ਮਾਓ ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੁਆਉਣਾ ਤੁਸੀਂ ਸਹਿਣ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
  3. ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਤਸਦੀਕ ਕਰੋ। ਕਿਸੇ ਭੁਗਤਾਨ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਅਕਤੀ, ਭੁਗਤਾਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ, ਪਤੇ ਅਤੇ ਰਕਮ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰੋ।

ਭੁਗਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰੋ, ਗੁਪਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਕੋਈ ਪਤਾ ਜਾਂ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸੀਡ ਫ੍ਰੇਜ਼ ਜਾਂ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਕੀ ਕਦੇ ਵੀ ਸਾਂਝੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਕੋਈ ਵੀ ਜਾਇਜ਼ ਸਿੱਖਿਅਕ, ਵਾਲਿਟ ਕੰਪਨੀ ਜਾਂ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਮਚਾਰੀ ਕਦੇ ਵੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਮੰਗੇਗਾ।

ਜੇ ਕੋਈ ਕਾਹਲੀ ਕਰਨ ਜਾਂ ਗੱਲ ਗੁਪਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪੱਕੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਬਿਟਕੋਇਨ ਭੇਜਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸੀਡ ਫ੍ਰੇਜ਼ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰੁਕ ਜਾਓ। ਠਹਿਰੋ। ਕੁਝ ਵੀ ਸਾਂਝਾ ਨਾ ਕਰੋ। ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਭੇਜੋ। ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਸਰੋਤ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂਚ ਕਰੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।

ਅੱਗੇ ਕੀ?

ਪੈਸਾ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਫ਼ਿਏਟ ਮੁਦਰਾ ਭੁਗਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਕੁਝ ਗਿਣੀਆਂ-ਚੁਣੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤੈਅ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀ ਖ਼ਰੀਦ ਸ਼ਕਤੀ ਘਟ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਬਿਟਕੋਇਨ ਵੱਖਰੇ ਨਿਯਮ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ

2009 ਤੋਂ, ਬਿਟਕੋਇਨ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਪੈਸਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਜਨਤਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੀਮਤ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵੀ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਕੀਮਤ ਵਿੱਚ ਉਤਾਰ-ਚੜ੍ਹਾਅ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਜੋ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ।

ਸੁਰੱਖਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈ

ਪਹਿਲਾਂ ਸਿੱਖੋ, ਛੋਟੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੋ ਅਤੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰੋ। ਆਪਣਾ ਸੀਡ ਫਰੇਜ਼ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਨਾ ਕਰੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਕੋ ਵਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ: ਅਗਲਾ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਦਮ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ।

ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ

ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਪੰਜ ਸਵਾਲਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਓ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਜਵਾਬ ਦੇਵੋਗੇ?

ਇਹ ਬਿਟਕੋਇਨ ਡਿਪਲੋਮਾ ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਚਾਰ ਮੌਡਿਊਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਪੈਸੇ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬਿਟਕੋਇਨ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਿਟਕੋਇਨ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਬਿਟਕੋਇਨ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਤੱਕ। ਉਤਸੁਕ ਰਹੋ, ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ਰਹੋ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ ਵੇਖੋ myfirstbitcoin.org।